Sadece iki aşıktılar...
Yolun kenarında yavaşça yürüyen. Zarifçe tutuşan, şefkatle konuşan...
Bulutlar sıklaşırken, rüzgar kuvvetlenirken, kuru yapraklar yanlarında toplanırken, yürüyen iki aşıktılar sadece. Yağmur yağarken yürüyen iki aşık.
Fakat yağmur hiçbir zaman onlara dokunamayacaktı... Yağmur hiçbir zaman iki aşığa dokunamayacaktı...


Yavaşça yolun sonuna doğru yürüyorlardı, ağaçlar bitişir gibi görünürken, yolun kaybolduğu yere doğru. Ve sonbahar etraflarında kuru dallara çiçek açtırıyordu....