–  Uç... Ne olur, uç da bana şu anda oradan yukardan nasıl göründüğünü söyle.

Biraz sonra sabırsız yunusa tekrar yaklaşmak için göğe yükseldi.


–  Yüksekten, ufkun kenarında iki güneş buluşur gibi oluyor. Berrak gördüğün biri ve tıpatıp ona benzeyen, kıpkırmızı, suyun birazcık üstünde yüzen bir başkası.
Devamında neredeyse denizin renginde eriniş gibi gözüküyor.


Yunus "diğer" güneşi aramak üzere mümkün olduğu kadar, yükseğe zıplamaya başladı.
–  Onu görmuyorum... Onu hiç görmuyorum...

Dünyayı kendisini gördüğü gibi görmeye çalışan bir yaratığı izliyordu.
Kendisinin göremediği bir dünyayı gören bir yaratığı.

"Üzülme", dedi ona o zaman.
"Gördüğümü sana ben soyleyeceğim."

"Senin için ben uçacağım..."

Bir  anlık  sessizlik  takip  etti.  Kaybolmadan  önce