"Bu kaleyi..." dedi ona...

İrkilen bir vücut.
Kararsızca tavanı arayan iki göz.


"...Bu kaleyi,

                    Senin için inşa ettim!"


...Ve sonuna dokunmayı,
                                ümit ettiği bir nefes.


                    "Hiçbir zaman gelmeyen...


                               ...senin için..."